الطالب في حياة على بن ابى طالب ) صفحهء 28 از طريق ابن سمّان ، از براء بن عازب و از طريق احمد ، از زيد بن ارقم بلفظ مذكور ذكر كرده است . ( بازگشت بآغاز مطلب ) موضوع تهنيت ، مبتنى بر صدور امر از مقام نبوّت صلى اللَّه عليه و آله و دست دادن به بيعت نامبرده با ابراز مسرّت و خوشحالى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله به اين جريان باظهار جمله : الحمد لله الذى فضلنا على جميع العالمين مضافا بر نزول آيهء كريمه ( چنان كه دانستيد ) در اين روز نمايان كه در ضمن آن تصريح شده به اكمال دين و اتمام نعمت و خوشنودى پروردگار به آنچه در اين روز وقوع يافته - و بر همين مبنى ، طارق بن شهاب كتابى ، هنگامى كه در مجلس عمر بن خطاب حضور داشت ، گفت : اگر اين آيه دربارهء ما نازل شده بود ( 1 ) ما اين روز را عيد ميگرفتيم ( 2 ) ، و اين سخن او را احدى از حاضرين در آن مجلس انكار نكرد و حتى از عمر كيفيتى مشهود گشت كه حالى از تصديق سخن او بود - و اعلام اين امر بعد از نزول آيهء تبليغ كه در آن امرى شبيه به تهديد در صورت تأخير تبليغ اين نصّ روشن براى احتراز از پيش - آمدهاى انقلاب و تظاهرات متعصّبانه ملَّت وجود داشت . . تمام اين امور كه بدان اشاره شد اين روز را تا حدّى جلال و بزرگى و رفعت و بلندى بخشيد كه صاحب رسالت خاتميه صلى اللَّه عليه و آله و بعد از او پيشوايان طريق هدايت ( ائمه سلام اللَّه عليهم ) و پيروان آنها را از اهل ايمان غرق در شادمانى ساخت و اينست آنچه از عيد گرفتن مقصود ما است و به همين معنى پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم اشعار فرموده بنا بروايتى كه فرات بن ابراهيم كوفى ( در قرن سوم ) از محمّد بن ظهير ، از عبد اللَّه بن فضل

--> ( 1 ) يعنى اين آيهء مباركه : * ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ بصفحه 115 - 126 مراجعه نمائيد . ( 2 ) اين حديث را پيشوايان پنجگانه : مسلم . مالك . بخارى . ترمذى . نسائى روايت نموده‌اند ، چنان كه در جلد 1 ( تيسير الوصول ) صفحه 122 مذكور است و طحاوى در جلد 3 ( مشكل الاثار ) صفحه 196 و طبرى در جلد 6 تفسيرش صفحه 46 و ابن كثير در جلد 2 تفسيرش صفحه 13 از احمد و بخارى روايت نموده‌اند و گروه ديگرى نيز آن را روايت كرده‌اند .